عالم جسم است و نور جانی ماییم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1261

عالم جسم است و نور جانی ماییم

عالم شب و ماه آسمانی ماییم

چون از ظلمات آب و گل دور شویم

هم خضر و هم آب زندگانی ماییم

نوشته‌های مرتبط

با توست مراد از چه روی هر سو تو

ادامه نوشته »

گر حلقه ی آن زلف چو شستت نگرفت

ادامه نوشته »

گر دف نبود نیشکر او دف ماست

ادامه نوشته »

گیر ای دل من عنان آن شاهنشاه

ادامه نوشته »

ای خواجه چرا بی پر و بالم کردی

ادامه نوشته »

ای کز تو دلم پر سمن و یاسمنست

ادامه نوشته »