باغی که من از بهار او بشکفتم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1172

باغی که من از بهار او بشکفتم

بشکفت و نمود هرچه من میگفتم

با ساغر اقبال چو کرد او جفتم

سرمست شدم سر بنهادم خفتم

نوشته‌های مرتبط

ای دل تو دمی مطیع سبحان نشدی

ادامه نوشته »

دستار نهاده ای به مطرب ندهی

ادامه نوشته »

من جمله خطا کنم صوابم تو بسی

ادامه نوشته »

من بنده‌ی مستی که بود دست زنان

ادامه نوشته »

مینال که آن ناله شنو همسایه است

ادامه نوشته »

گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو

ادامه نوشته »