در خاموشی چرا شوی کند و ملول

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1097

در خاموشی چرا شوی کند و ملول

خو کن به خموشی که اصولست اصول

خود کو خمشی آنکه خمش میخوانی

صد بانک و غریو است و پیامست و رسول

نوشته‌های مرتبط

بعضی به صفات حیدر کرارند

ادامه نوشته »

جایی که در او چون تو نگاری باشد

ادامه نوشته »

دل رفت و سر راه دل استان بگرفت

ادامه نوشته »

ای ساقی جان برین خوش آواز برو

ادامه نوشته »

من عاشقی از کمال تو آموزم

ادامه نوشته »

گوش ما را بی دم اسرار مدار

ادامه نوشته »