خاییدن آن لب که چشیدی شکرش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1033

خاییدن آن لب که چشیدی شکرش

مالیدن دستی که کشیدی به سرش

نگذارد آنکه او به جان و جگرش

آب حیوان همی رسد از اثرش

نوشته‌های مرتبط

آمد شد خود به کوی تو می‌بینم

ادامه نوشته »

در چشم منی و گرنه بینا کیمی

ادامه نوشته »

ای خواجه چرا بی پر و بالم کردی

ادامه نوشته »

ای دل اگرت طاقت غم نیست برو

ادامه نوشته »

شب رفت کجا رفت همانجای که بود

ادامه نوشته »

گفتم که کدامست طریق هستی

ادامه نوشته »