ای گنج بیا زود به ویرانه ی خویش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1019

ای گنج بیا زود به ویرانه ی خویش

وی زلف پریشان مشو از شانه ی خویش

وی مرغ متاب روی از دانه ی خویش

ای خانه خدا درآی در خانه ی خویش

نوشته‌های مرتبط

آن را که بود کار نه زین مردانست

ادامه نوشته »

ای آنکه کنی کون و مکان را محدث

ادامه نوشته »

گر در سر و چشم عقل داری و صبر

ادامه نوشته »

دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

ادامه نوشته »

باز آمد یار با دلی چون خاره

ادامه نوشته »

گر قدر کمال خویش بشناختمی

ادامه نوشته »