نیمی دف من به موش داری همه خوش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1009

نیمی دف من به موش داری همه خوش

باقی به کف بنده نهادی همه خوش

با درف دریده در سماع آمده‌ایم

ای با تو مراد و بیمرادی همه خوش

نوشته‌های مرتبط

ای بنده بدان که خواجه ی شرق اینست

ادامه نوشته »

چون خار بکاری رخ گل میخاری

ادامه نوشته »

تو میخندی بهانه ای یافته ای

ادامه نوشته »

جودت همه آن کند که دریا نکند

ادامه نوشته »

آن را که نکرد زهر سود ای ساقی

ادامه نوشته »

ای عاشق گفتار و تفاصیل سخن

ادامه نوشته »