اندر بر خویشم بفشاری همه خوش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1000

اندر بر خویشم بفشاری همه خوش

بر راه زنان مرگ گماری همه خوش

چون مرگ دهی از پس آن برگ دهی

از مرگ حیات ها برآری همه خوش

نوشته‌های مرتبط

هر چند در این هوس بسی باشی تو

ادامه نوشته »

ماییم که تا مهر تو آموخته‌ایم

ادامه نوشته »

ما را می کهنه باید و دیرینه

ادامه نوشته »

گر بکشندم نگردم از عشق تو باز

ادامه نوشته »

نقاش رخت اگر نه یزدان بودی

ادامه نوشته »

آواز تو ارمغان نفخ صور است

ادامه نوشته »