تا سنبل تو غالیه سایی نکند

مهستی گنجوی – رباعی شماره 92

تا سنبل تو غالیه سایی نکند

باد سحری نافه گشایی نکند

گر زاهد صد ساله ببیند دستت

در گردن من که پارسایی نکند

نوشته‌های مرتبط

ما را به دم پیر نگه نتوان داشت

ادامه نوشته »

دلدار به من گفت که می بر کف نه

ادامه نوشته »

گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود

ادامه نوشته »

چشم و دهن آن صنم لاله رخان

ادامه نوشته »

یک دست به مصحفیم و یک دست به جام

ادامه نوشته »

من بنده ی آن جَستن چست و سبکت

ادامه نوشته »