جوله بچه ای که جان و دل خسته ی اوست

مهستی گنجوی – رباعی شماره 35

جوله بچه ای که جان و دل خسته ی اوست

از تار دو زلفش تن من بسته ی اوست

بی پود چو تار زلف در شانه کند

زان این تن زار گشته پیوسته ی اوست

نوشته‌های مرتبط

موذن پسری تازه تر از لاله ی مرو

ادامه نوشته »

دی وقت سحر بلبل شوریده ی مست

ادامه نوشته »

من مهستی ام بر همه خوبان شده طاق

ادامه نوشته »

آن کودک نعلبند و داس اندر دست

ادامه نوشته »

ای لعل تو تا لاله ی بستان بهار

ادامه نوشته »

تا در چشمی برفت خواب از چشمم

ادامه نوشته »