ایام چو آتشکده در سینه ی ماست

مهستی گنجوی – رباعی شماره 19

ایام چو آتشکده در سینه ی ماست

عالم همه در فسانه از کینه ی ماست

اینک به مثل چو کوزه ی آب خوریم

از خاک برادران پیشینه ی ماست

نوشته‌های مرتبط

چون دیده مرا فتاده گفتا چه کسی ست 

ادامه نوشته »

دلدار به من گفت که می بر کف نه

ادامه نوشته »

ای روی تو از تازه گل بربر به

ادامه نوشته »

دل ها تو بری و قصد جان ها تو کنی

ادامه نوشته »

هر کارد که از کشته ی خود برگیرد

ادامه نوشته »

تیر ستم تو را دلم ترکش باد

ادامه نوشته »