آوازه ی گل در انجمن چیزی ماست

مهستی گنجوی – رباعی شماره 17

آوازه ی گل در انجمن چیزی ماست

طفل است و دریده پیرهن چیزی ماست

خوی کرده و سرخ گشته و شرم زده

مشتی زر خورده در دهن چیزی ماست

نوشته‌های مرتبط

موذن پسری تازه تر از لاله ی مرو

ادامه نوشته »

دلدار کله دوز من از روی هوس

ادامه نوشته »

نجار که در پسته ی او خنده بود

ادامه نوشته »

قلاش و قلندری و عاشق بودن

ادامه نوشته »

با درد تو نیست روی درمان دیدن

ادامه نوشته »

در بتکده پیش بت تحیّات خوش است

ادامه نوشته »