در رهگذری فتاده دیدم مستش

مهستی گنجوی – رباعی شماره 166

در رهگذری فتاده دیدم مستش

در پاش فتادم و گرفتم دستش

امروز از آن هیچ نمی‌آید یاد

یعنی خبرم نیست ولیکن هستش

نوشته‌های مرتبط

تن با تو به خواری ای صنم در ندهم

ادامه نوشته »

در عالم جان خطبه به نام خط اوست

ادامه نوشته »

بر عارض یار من سپهر از انگشت

ادامه نوشته »

اشکم ز دو دیده متصل می‌آید

ادامه نوشته »

اشتربانا چو عزم کردی به سفر

ادامه نوشته »

با روی خوشت گل و سمن چیزی هست

ادامه نوشته »