زیبا بت کفشگر چو کفش آراید

مهستی گنجوی – رباعی شماره 113

زیبا بت کفشگر چو کفش آراید

هر لحظه لب لعل بر آن می‌ساید

کفشی که ز لعل شکرش آراید

تاج سر خورشید فلک را شاید

نوشته‌های مرتبط

سرمایه ی خرمی به جز روی تو نیست

ادامه نوشته »

زلف و رخ خود به هم برابر کردی

ادامه نوشته »

هر شب دل من چنان بسوزد

ادامه نوشته »

صحّاف پسر که شهره ی آفاق است

ادامه نوشته »

دلدار قلندر است و ما بازاری

ادامه نوشته »

ما را سر زلف یار می باید، نیست 

ادامه نوشته »