ای باغبان طرفه که خواهی به دست عدل

رهی معیری – قطعه شماره 41

باغبان مُلک

ای باغبان طرفه که خواهی به دست عدل

از باغ ملک دور کنی مار و مور را

آنان که دفع گربه و روباه می کنند

رخصت کجا دهند سباع شرور را

تنها شغال، میوه دهقان نمیخورد

در باغ ملک ره چه دهی موش کور را

از خرس های بیشه ی نزدیک غافلی

لیکن کشی به بند شغالان دور را

دیوان به شهر گشته سلیمان عهد خویش

گرگان به خلق بسته طریق عبور را

جمعی که فارغ اند ز اندوه دیگران

کرده به خلق، غمکده بزم و سرور را

ای خواجه پاس دار که در روزگار تو

بر مور هم ستم نرسد دست زور را