ورود / عضویت



میر زمانه ای که نگردد مرا زبان - ادبستان شعر پارسی % %

میر زمانه ای که نگردد مرا زبان

قاآنی شیرازی – قطعه شماره 119

میر زمانه ای که نگردد مرا زبان

در کام جز برای ثنا و دعای تو

ای کاش وعده های تو در صدق و راستی

بودی چو شعرهای من اندر ثنای تو

اکنون مرا رسیده به خاطر لطیفه ای

از وعده ی دروغ کلاه و قبای تو

جاوید تا که هست به دیوان روزگار

نام و نشان مدح من و مرحبای تو

وارونه ی کلاه که گفتی برای من

وارونه ی قباکه ندادی برای تو

بگذشتم‌ از کلاه و قبا چون شد آن کتاب

کش وصف کرد فک‌رت معجزنمای تو

اعدات از جفای تو یارب چه می کشند

گر این بود وفای تو با اولیای تو

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤