یک عمر به بند آز پا بسته شدیم

فرخی یزدی – رباعی شماره 305

یک عمر به بند آز پا بسته شدیم

بر اهل هوس قائد و سردسته شدیم

اینک پی مرگ ناگهانیم دوان

از بس که ز دست زندگی خسته شدیم

نوشته‌های مرتبط

ما تکیه به قائدین ناشی نکنیم

ادامه نوشته »

در بیشه ی دهر، شیر با دندان باش

ادامه نوشته »

با کجروی خلق جُعَلّق خوش باش

ادامه نوشته »

گر هادی ما ز جهل گمراه نبود

ادامه نوشته »

هر خانه که شادیش به جز غم نبود

ادامه نوشته »

عمری که مرا به گردش و سیر گذشت

ادامه نوشته »