فرخی یزدی – رباعی شماره 303
آن روز که چون سرو سر از خاک زدیم
با دست تهی پای بر افلاک زدیم
دیدیم چو دلتنگی مرغان چمن
چون غنچه ی گل جامه ی جان چاک زدیم
فرخی یزدی – رباعی شماره 303
آن روز که چون سرو سر از خاک زدیم
با دست تهی پای بر افلاک زدیم
دیدیم چو دلتنگی مرغان چمن
چون غنچه ی گل جامه ی جان چاک زدیم