ای ماه روی با لب خندان خوش آمدی
مجموع کرده زلف پریشان خوش آمدی
ما را هزار گونه سعادت جمال تست
هرگز مبا کمال تو نقصان خوش آمدی
هست او همای دولت و سیمرغ معرفت
پرواز کرده سوی فقیران خوش آمدی
گر تو قدم به حجره درویش خود نهی
جان و دلم فدای تو قربان خوش آمدی
درویش گر قدوم مسافر طلب کند
اکنون تویی مسافر سبحان خوش آمدی
جامی به دست داری و چشمان نیم مست
با های و هوی نعره مستان خوش آمدی
در چشم من نشیند آن چشم مست تو
ای نور چشم ناصر عکان خوش آمدی
ای شاه شمس دین مفخر تبریز عقل و جان
روح القدس تو را شده درمان خوش آمدی



