ورود / عضویت



مرا کام دل گر ز یاری برآید - ادبستان شعر پارسی % %

مرا کام دل گر ز یاری برآید

طبیب اصفهانی – غزل شماره 82

مرا کام دل گر ز یاری برآید

خوشم، گر پس روزگاری برآید

ز هم گر برآید دو عالم چه پروا

مبادا که یاری ز یاری برآید

به ما چند کاوش، حذر کن ز آهی

که از سینه ی دلفگاری برآید

فکندیم کشتی به بحری و مشکل

کزو پاره ای از کناری برآید

ز صحرای عشقت گل است آنچه روید

محال است ازین دشت خاری برآید

طبیب و غم عشق او جای رحم است

چه از صرصری با غباری برآید

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤