
طبیب اصفهانی – غزل شماره 105
از سر زلف نگاری دو سه تاری دارم
یادگاری ز سر زلف نگاری دارم
چه دهم دل به کسی تا غم یاری دارم
کاین دل خون شده را از پی کاری دارم
برد اندیشه ی یاری ز بس از کار مرا
خبرم نیست که اندیشه ی یاری دارم
به نگاهی که به سویم کند از گوشه ی چشم
قانعم گر هوس بوس و کناری دارم
سادگی بین که درین بحر که پایانش نیست
گشته ام غرقه و امید کناری دارم
گر نیارم به نظر تاج شهان معذورم
دیده بر گرد ره شاهسواری دارم
بیقرارم مکن از وعده ی وصلت زنهار
که همان با غم هجر تو قراری دارم
مزن از ناله به من آتش ازین بیش طبیب
که دل سوخته و جان فگاری دارم



