گوش بیدردان گران از خواب باشد بهتر است

صائب تبریزی- غزل شماره 983

گوش بیدردان گران از خواب باشد بهتر است

این صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست

رتبۀ خوبی دو بالا می شود از چشم پاک

سرو موزون در کنار آب باشد بهترست

آب چشم از دامن پاکان به جایی می رسد

شمع اگر در گوشۀ محراب باشد بهترست

سرو بی حاصل اگر از جا نخیزد گو مخیز

پای چوبین در حنای خواب باشد بهترست

بی نیازی می شود بند زبان هرزه گو

خار دامنگیر اگر سیراب باشد بهترست

شبنمی کز جرعۀ گلها خمارش نشکند

طالب خورشید عالمتاب باشد بهترست

می کشد سر رشتۀ جولان به دریا سیل را

کار عاشق با دل بیتاب باشد بهترست

شهپر پرواز هم باشند روشن گوهران

بستر و بالین موج از آب باشد بهترست

با دل روشن چه بگشاید ز تقریر زبان؟

شمع اگر خاموش در مهتاب باشد بهترست

داغ ما صائب حریف چشم شور خلق نیست

جامی می در جام ما خوناب باشد بهترست