صائب تبریزی- غزل شماره 899
رو نگهداشتن از صاف ضمیران مطلب
عیب پوشیدن از آیینۀ عریان مطلب
تا دلت سرد ز اسباب تعلّق نشود
آتش از کوچۀ ما خانه بدوشان مطلب
رقم نام تو بر صفحۀ آیینه بس است
ای سکندر ز خدا چشمۀ حیوان مطلب
آسیای فلک از آب مروّت خالی است
تا دلت چاک چو گندم نشود نان مطلب
روغن از ریگ مکش، لب به طمع چرب مکن
سینه بر تیغ بنه، آب ز عمّان مطلب
نظر لطف ز مهر و مه کم کاسه مجوی
خواب آسودگی از چشم نگهبان مطلب
صائب از هند مجو عشرت اصفاهان را
فیض صبح وطن از شام غریبان مطلب