رودکی
قصاید و قطعات – شماره 39
صرصر هجر تو ، ای سرو بلند
ریشه ی عمر من از بیخ بکند
پس چرا بسته ی اویم همه عمر ؟
اگر آن زلف دوتا نیست کمند
به یکی جان نتوان کرد سوال :
کز لب لعل تو یک بوس به چند ؟
بفگند آتش اندر دل حسن
آن چه هجران تو از سینه فگند
صرصر هجر تو ، ای سرو بلند
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط