در جستن آن نگار پر کینه و جنگ

رودکی

رباعی شماره 18

در جستن آن نگار پر کینه و جنگ

گشتیم سراپای جهان با دل تنگ

شد دست ز کار و رفت پا از رفتار

این بس که به سر زدم و آن بس که به سنگ

نوشته‌های مرتبط

یوسف رویی، کزو فغان کرد دلم

ادامه نوشته »

هان! تشنه جگر، مجوی زین باغ ثمر

ادامه نوشته »

از کعبه کلیسیا نشینم کردی

ادامه نوشته »

دیدار به دل فروخت، نفروخت گران

ادامه نوشته »

بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد

ادامه نوشته »

دل سیر نگرددت ز بیدادگری

ادامه نوشته »