آنک هستم ز خاک درگه او

خواجوی کرمانی – معمیات شماره 1

آنک هستم ز خاک درگه او

من دلخسته روز و شب محروم

وطنش در میان جان من است

نی درون دل ار کنی معلوم

نوشته‌های مرتبط

نام شه ملک چین قلب قلبست

ادامه نوشته »

آن مه خورشید پیکر را لقب

ادامه نوشته »

آهو بره را چون سر و دم ببریدم

ادامه نوشته »

آن سرو را نگر چو الف در میان زین

ادامه نوشته »

ای ترک سمن عذار خونریز

ادامه نوشته »

شراب بر سر مو ریز و طرف بستان گیر

ادامه نوشته »