ای کرده خور از خجلت رخسار تو خوی

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 410

ای کرده خور از خجلت رخسار تو خوی

این ناز و کرشمه با حریفان تا کی

چشم خوش میگون تو مستی در خواب

لعل لب نوشین تو جامی پر می

نوشته‌های مرتبط

می گفت مگر ملامت از ما بگرفت

ادامه نوشته »

ای دل چه رَوی در طلب دلخواهان

ادامه نوشته »

تا کی دل شوریده مشوّش داریم

ادامه نوشته »

تا چند ز پیش خویش رانی ما را

ادامه نوشته »

مه نعل سمند باد جولان تو باد

ادامه نوشته »

چون چشم خوش تو ترکتازی می کرد

ادامه نوشته »