ای صیت تو آب برده از باد شمال

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 274

ای صیت تو آب برده از باد شمال

وز لفظ تو غرق در عرق آب زلال

در عین کمالی به معالی و جلال

یا رب مرسادت خطر از عین کمال

نوشته‌های مرتبط

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

ادامه نوشته »

دل فتنه ی آن چشم خوش جادو شد

ادامه نوشته »

چون گلرخ ما پرده ز عارض بگشاد

ادامه نوشته »

ای طوطی روح را غذا شکّر تو

ادامه نوشته »

روزی که نه باغ بود و نی گل نه سمن

ادامه نوشته »

ای من شده بی رخ تو از ناله چو نال

ادامه نوشته »