سوز جگر شمع ز پروانه بپرس

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 253

سوز جگر شمع ز پروانه بپرس

وز باده پرستان ره میخانه بپرس

سروی تو پریچهره و من دیوانه

جانا سخن راست ز دیوانه بپرس

نوشته‌های مرتبط

آن لعبت زرّین کمر سیمین بر

ادامه نوشته »

ای نکهت خلد پیش انفاس تو باد

ادامه نوشته »

ای ماه رخت فزوده مهر دل من

ادامه نوشته »

گر یار نه آن بود که ره می پیمود

ادامه نوشته »

از چشم تو هر که می پرستی آموخت

ادامه نوشته »

چون شاهد مه غرّه ی غرّا بنمود

ادامه نوشته »