ورود / عضویت



اگر دردِ طلب این گردم از رفتار جوشانَد - ادبستان شعر پارسی % %

اگر دردِ طلب این گردم از رفتار جوشانَد

بیدل دهلوی- غزل شماره 966

اگر دردِ طلب این گردم از رفتار جوشانَد

صدایِ ‌پایِ من خون از رگِ کهسار جوشاند

چه اقبال ‌است یارب دودِ سودایِ محبّت را

که ‌شمع از رشته‌ای‌ کز پا کشد دستار جوشاند

رموزِ یأس‌ می‌پوشم به سترِ عجز می‌کوشم

که می‌ترسم شکستِ بالِ من منقار جوشاند

چه تدبیر از بنای سایه پردازد غمِ هستی؟

مگر برخیزم از خود تا هوا دیوار جوشاند

مشوران از تکلّف آنقدر طبعِ ملایم را

که آتش می‌شود آبی‌ که ‌کس بسیار جوشاند

به‌ اظهارِ یقین هم غرّهٔ دعوی مشو چندان

کز انگشتِ‌ شهادت صورتِ زنهار جوشاند

به‌ خاموشی امان ‌خواه از چنین هنگامهٔ باطل

که حرفِ حق چو منصور از زبانها دار جوشاند

دلِ هر دانه می‌باشد به چندین ریشه آبستن

گریبان ‌گر درد یک سبحه صد زنّار جوشاند

من و آن بسترِ ضعفی‌ که افسونِ ادب آنجا

صدا را خفته چون رگ از تنِ بیمار جوشاند

قیامت می‌برم بر چرخ و از فکرِ خودم غافل

حیا ای کاش چون صبحم گریبان ‌وار جوشاند

جمالِ مدّعا روشن نشد از صیقلِ دیگر

مگر خاکستر از آیینه‌ام دیدار جوشاند

به کلفت ساختم از امتدادِ زندگی بیدل

چو آب استادگی از حد بَرَد زنگار جوشاند

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤