ورود / عضویت



آفاق جا ندارد همّت کجا نشیند - ادبستان شعر پارسی % %

آفاق جا ندارد همّت کجا نشیند

بیدل دهلوی- غزل شماره 917

آفاق جا ندارد همّت کجا نشیند

سنگ از نگین برآید تا نامِ ما نشیند

جایی‌ که خاک باشد پست و بلند هستی

تا چند سایه بالد یا نقش پا نشیند

تاب و تب نفسها از یکدگر جدا نیست

در خانه‌ای ‌که ماییم راحت چرا نشیند

همصحبتانِ این بزم از دیده رفتگانند

عبرت خوشست از اینها رو بر قفا نشیند

فرصت نمی‌پسندد جا گرم‌ کردن از ما

آیینه پر فشانده‌ ست تمثال تا نشیند

زین ما و من ‌که داریم آفاق در خروش ‌ست

ای‌ کاش سرمه ‌گردیم تا این صدا نشیند

راهِ نفس دو دم بیش فرصت نمی‌کند گل

تا کی قفایِ شبنم صبح از حیا نشیند

زین وحشتی ‌که ما را چون بو ز گل برآورد

مشکل ‌که جای ما هم بر جای ما نشیند

بگذار تا دمی چند بر گِرد خویش گردیم

عالم به دل نشسته ‌ست دل در کجا نشیند

در کارگاهِ دولت شورِ حشم شگون نیست

یکسر خروشِ جغد است هر جا هما نشیند

از مرگ نیست باکم امّا ز بی‌ نصیبی

ترسم ز دامنِ او گَردم جدا نشیند

ای شورِ شوق بردار از جا غبار ما را

پامال یأس تا چند؟ این بی‌ عصا نشیند

سرمایه پرفشانی ‌ست اظهار بی‌ نشانی‌ ست

از رنگ و بو چه مقدار گل بر هوا نشیند

بیدل به حکم تقدیر فرمانبر اطاعت

استاده‌ایم چون شمع تا سر ز پا نشیند

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤