ورود / عضویت



نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت - ادبستان شعر پارسی % %

نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

بیدل دهلوی- غزل شماره 822

نسزد به وضع فسردگی ز بهار دل مژه بستنت

که ‌گداخت جوهر رنگ و بو به فشار غنچه نشستنت

مکش ای حباب بقا هوس، الم ستمگریِ نفس

چقدر گره به دل افکَند خم و پیچ رشته گسستنت

به تکلّف قدح هوس سر و برگ حوصله باختی

نرسیده نشئهٔ همّتی ز ترنگ ذوق شکستنت

چه نمود فرصت بیش و کم‌ که رمیدی از چمن عدم

ننشست رنگ تأمّلی چو شرار برزخ جستنت

تو نوای محفل غیرتی ز چه رو فسردهٔ غفلتی

نفسی‌ که زخمه به تار زد که نبود اشارهٔ رستنت

همه دم ز قلزم‌ کبریا تب شوق می‌زند این صلا

که فریب موج گهر مخور ز دو روزه آبله بستنت

چه وفاست بیدل سخت‌ جان‌ که دم جد‌‌ایی دوستان

جگر ستمزده خون شود ز حیای سینه نخستنت

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤