ورود / عضویت



زان اشک ‌که چون شمع ز چشم‌ تر من ریخت - ادبستان شعر پارسی % %

زان اشک ‌که چون شمع ز چشم‌ تر من ریخت

بیدل دهلوی- غزل شماره 656

زان اشک ‌که چون شمع ز چشم‌ تر من ریخت

مجلس همه‌ رنگین شد و گل در بر من ریخت

آهنگ غروری چو شرر در سرم افتاد

تا چشم به پرواز گشودم پر من ریخت

افسون غنا خواب مرا تلخ برآورد

این آب نمک بود که بر گوهر من ریخت

آن روز که یازید جنون دست حمایت

مو چتر شد و سایهٔ ‌گل بر سر من ریخت

عمری ‌ست سراغ دل گمگشته ندارم

یارب به‌ کجا این ورق از دفتر من ریخت

چون شعله پس از مرگ به خود چشم‌ گشودم

بر روی من آبی‌ ست ‌که خاکستر من ریخت

اشکم ز تنک ‌مایگی‌ام هیچ مپرسید

تا جرعه فشانم به زمین ساغر من ریخت

فریاد که چون شمع به جایی نرسیدم

یک لغزش مژگان به همه پیکر من ریخت

چون سایه ز بیمار ادب دست بدارید

افتادگیی بود که بر بستر من ریخت

بیدل دیت آب رخ خود ز که خواهم

این خون قناعت طمع‌ کافر من ریخت

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤