ورود / عضویت



چو صبحم دماغ می ‌آشام نیست - ادبستان شعر پارسی % %

چو صبحم دماغ می ‌آشام نیست

بیدل دهلوی- غزل شماره 551

چو صبحم دماغ می ‌آشام نیست

نفس می‌کشم فرصت جام نیست

دو دم زندگی مایهٔ جانکنی ‌ست

حق خود ادا می‌کنم وام نیست

تبسم به حالم نظر کردن است

در آن پسته جز مغز بادام نیست

به هر جا برد شوق می‌رفته باش

نفس قاصدانیم پیغام نیست

جنون در دل از بی‌ دماغی فسرد

هواهاست در خانه و بام نیست

غبار جسد عزم ها داشته‌ ست

گر این جامه رفت از بر احرام نیست

مپرسید از دل‌ که ما کیستیم

نشان می‌دهد آینه نام نیست

دل از ربط فقر و غنا جمع‌ دار

شب و روز با یکدگر رام نیست

تلاش جهان چشم پوشیدن‌ ست

سحر نیز تا شام جز شام نیست

دو بال است از بیضه تا آشیان

کمین پرافشاندن آرام نیست

چو زنجیر پیوند هم بگسلید

تعلق فغان می‌کند دام نیست

در آتش فکن بیدل این رخت وهم

تو افسرده‌ای کار کس خام نیست

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤