ورود / عضویت



بسکه برق یأس بنیاد من ناکام سوخت - ادبستان شعر پارسی % %

بسکه برق یأس بنیاد من ناکام سوخت

بیدل دهلوی- غزل شماره 472

بسکه برق یأس بنیاد من ناکام سوخت

می‌توان از آتش سنگ نگینم نام سوخت

الفت فقر از هوس های غنایم بازداشت

خاک این ویرانه در مغزم هوای بام سوخت

شعلهٔ جواله ننگ ‌آلود خاکستر نشد

گرد خود گردیدنم‌ صد جامهٔ احرام‌ سوخت

داغ سودای‌ گرفتاری بهشتی دیگر است

عالمی در بال طاووسم به ذوق دام سوخت

کاش از اول محرم اسرار مطلب می‌شدم

در مزاج ناله‌ام سعی اثر بدنام سوخت

چشم‌ محروم از نگاهم‌ مجمر یأس‌ است و بس

داغ بی‌ مغزی مرا در پردهٔ بادام سوخت

هرزه‌ تازی های جولان هوس از حد گذشت

بعد ازین همچون ‌نفس می‌بایدم‌ ناکام سوخت

وحشت عمر از نواهای ازل یادم نداد

گرمی رفتار قاصد جوهر پیغام سوخت

صد تمنا داغ شد از عجز پرواز نفس

آتش نومیدی این شعله ما را خام سوخت

ای شرار سنگ جهدی‌ کن ز افسردن برآ

بیش ازین نتوان به داغ منت آرام سوخت

کرد نومیدی علاج چشم زخم هستی‌ام

عطسه ٔ‌صبحم سپندی ‌در دماغ شام سوخت

بیدل از مشت‌ شرار ما به‌ عبرت چشم کیست

یعنی آغازی ‌که ما داریم بی‌ انجام سوخت

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤