ورود / عضویت



کرد شبنم را به خورشید آشنا افتادگی - ادبستان شعر پارسی % %

کرد شبنم را به خورشید آشنا افتادگی

بیدل دهلوی- غزل شماره 2806

 

کرد شبنم را به خورشید آشنا افتادگی

قطره را شد سوی دریا رهنما افتادگی

راحت روی زمین زیر نگین ناز توست

گر چو نقش پا توانی ساخت با افتادگی

بی‌نیازی نیست ناز غیرتْ آهنگان عشق

شعله را گرد‌نکشی برده‌ست تا افتادگی

عالمی چون اشک بر مژگان ما دارد قدم

این نیستان داشت بیش از بوریا افتادگی

داغ می گوید به گوش شعله‌، کای مست غرور

تا به ‌کی سر بر هوای پیش پا افتادگی؟

ما ضعیفان فارغیم از زحمت تحصیل جاه

مسند ما خاکساری، تخت ما افتادگی

از مزاج کینه‌جو وضع مدارا برده‌اند

با شرر مشکل که گردد آشنا افتادگی

گه به پای کاکلش افتم، گهی در پای زلف

خوش سر و کاری مرا افتاد با افتادگی

رفته‌ام از خویش تا از خاک بردارم سری

این قدر چون سایه‌ام دارد به پا افتادگی

یار رفت و من چو نقش پا به خاک افتاده‌ام

سایه می‌گردید، کاش این نارسا افتادگی

فال اشکی می‌زند بی‌دست و پایی های آه

شبنم است آن دم که گل کرد از هوا افتادگی

خاک عاجز نیز خود را می‌زند بر روی باد

خصم اگر منصف نباشد تا کجا افتادگی؟

ما همه اشک و تو مژگان‌، ما همه تخم و تو ابر

دستگیری از تو می زیبد، ز ما افتادگی

تا تواند خواست عذر سرکشی های شباب

می‌کند بیدل به ما قدّ دوتا افتادگی

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤