ورود / عضویت



هزار نغمه به‌ ساز شکست ماست ‌گره - ادبستان شعر پارسی % %

هزار نغمه به‌ ساز شکست ماست ‌گره

بیدل دهلوی- غزل شماره 2655

هزار نغمه به‌ ساز شکست ماست ‌گره

به موی‌ کاسهٔ چینیِ ‌دل صداست گره

ز موج باز نشد عقدهٔ دلِ‌ گرداب

به‌ کار ما همه دم ناخنْ آزماست‌ گره

به‌ کوشش از سر مقصد گذشتن آسان نیست

چو جاده رشتهٔ ما را در انتهاست‌ گره

ز خبث‌، گریه‌ام ای غافلان! نفس دزدید

به برشگال دم اسب را رواست‌ گره

قناعتم نکشد خجلت زبانِ طلب

ز فرق تا قدمم یک‌ گهر حیاست‌ گره

به وادیی ‌که پر افشانده است ‌کلفت من

ز گرد بادیه پیشانیِ هواست گره

چو تار سبحه در این دامگاه حیرانی

فلک به ‌کار من افکند هر کجاست گره

ز خویش مگذر و کوتاه کن ره اوهام

به تار جادهٔ این دشت نقش پاست گره

که غنچه‌ گشت‌، که آغوش‌ گل نکرد ایجاد؟

به صبر کوش‌ که اینجا گره‌ گشاست گره

تعلّق من و ما سهل نشمری بیدل

تأمّلی‌ که به تار نفس چهاست ‌گره

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤