
بیدل دهلوی- غزل شماره 2354
نفسی چند، جدا از نظرت میگردم
باز میآیم و بر گرد سرت میگردم
هستیام گرد خرام است، چه صحرا و چه باغ
هر کجا مهر تو تابد، سحرت میگردم
بی تو با عالم اسباب چه کار است مرا؟
موج این بحر به ذوق گهرت میگردم
نیست معراج دگر مقصد تسلیم وفا
خاک این مرحلهام، پی سپرت میگردم
نفس خون شده در خلوت دل بار نیافت
محرم رازم و بیرون درت میگردم
در میان هیچ نمییابم ازین مجمع وهم
لیک بر هر چه بپیچم، کمرت میگردم
وهم دوری چقدر سِحْر طراز است که من
همعنان تو به ذوق خبرت میگردم
وصل، بیتاب پیام است، چه سازم یارب؟
پیش خود در همه جا نامه برت میگردم
به نمی از عرق شرم، غبارم بنشان
که من گم شده دل، در به درت میگردم
بیدل از سعی مکن شکوه که یک گام دگر
پای خوابیدهٔ بی درد سرت میگردم



