ورود / عضویت



خرد به عشق‌ کند حیله ‌سازِ جنگ و گریزد - ادبستان شعر پارسی % %

خرد به عشق‌ کند حیله ‌سازِ جنگ و گریزد

بیدل دهلوی- غزل شماره 1208

خرد به عشق‌ کند حیله ‌سازِ جنگ و گریزد

چو حیز تیغ حریف آورد به چنگ و گریزد

به ننگ مرد ازین بیشتر گمان نتوان برد

قیامتی ‌که بزه باشدش خدنگ و گریزد

نگارخانهٔ امکان به و‌حشتی‌ست که گردون

کشند ز روز و شبش صورت پلنگ و گریزد

کنارِ امن مجویید از آن محیط که موجش

ز جیب خود به ‌در آرد سر نهنگ و گریزد

ازین قلمرو حیرت چه ممکن است رهایی؟

مگر کسی قدم انشا کند ز رنگ و گریزد

ز انس طرْف نبستم به قیدِ عالمِ صورت

چو مؤمنی ‌که دلش ‌گیرد از فرنگ و گریزد

دل رمیدهٔ عاشق بهانه‌جوست به رنگی

که شیشه‌ گر شکنی بشنود ترنگ و گریزد

سپندوار فتاده‌ست عمر نعل در آتش

بهوش باش مبادا زند شلنگ و گریزد

کدام سیل نهاده‌ست رو به خانهٔ چشمم

که اشک، آبله بندد به پای لنگ و گریزد

رمیدنی‌ست ز شور زمانه رو به قفایم

چو کودکی‌ که سگی را زند به سنگ و گریزد

مخوان به موج ‌گهر قصّهٔ تعلّقِ بیدل

مباد چون نفس از دل شود به تنگ و گریزد

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤