ورود / عضویت



چو سرو از ناز بر جویِ حیا بالیدنت نازم - ادبستان شعر پارسی % %

چو سرو از ناز بر جویِ حیا بالیدنت نازم

بیدل دهلوی- غزل شماره 2117

چو سرو از ناز بر جویِ حیا بالیدنت نازم

چو شمع از سرکشی در بزمِ دل نازیدنت نازم

همه موجِ شکفتن می‌چکد از چینِ پیشانی

گلستانِ حیا در غنچگی پیچیدنت نازم

گهی از خنده، کاهی از تغافل می‌بری دل را

دقایقهای ناز دلبری فهمیدنت نازم

به بازارِ تمنّا، گوهرِ بحرِ تغافل را

به میزان عیاری هر زمان سنجیدنت نازم

زبانِ شانه می‌گوید به زلف فتنه پیرایت

که: با این سرکشیها گرد سر گردیدنت نازم

ز شبنم اشک می‌ریزد صبا، ای غنچه بر پایت

به حال ‌گریهٔ آشفتگان خندیدنت نازم

به دست مردمانِ دیده، صبحِ وصل او بیدل

گلِ حیرت ز گلزارِ تماشا چیدنت نازم

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤