ورود / عضویت



نشد از حسرتِ داغت جگرم تنها خشک - ادبستان شعر پارسی % %

نشد از حسرتِ داغت جگرم تنها خشک

بیدل دهلوی- غزل شماره 1914

 

نشد از حسرتِ داغت جگرم تنها خشک

لاله را نیز دماغیست درین سودا خشک

منّت چشمهٔ خضر آینه‌پردازِ ‌تریست

دم شمشیر تو یارب نشود با ما خشک

برقِ حسن تو در ابرویِ اشارت دارد

خم موجی ‌که ‌کند خونِ دلِ دریا خشک

در تماشاکدهٔ جلوه که چشمش مرساد

موج آیینه زند هر که شود بر جا خشک

چون حیا آبِ رخ‌ِ گوهر ما وقف ‌تریست

عرقی چند مبادا شود از سیما خشک

زین بضاعت نتوان دیگِ فضولی پختن

تا رسد نان به تری می‌شود آب ما خشک

وقت آن شد که ز بی آبیِ ابرِ احسان

برگ گل روید ازین باغ چو نقش پا خشک

بسکه افسردگی افسونِ تحیّر دارد

سیل چون جاده فتاده است درین صحرا خشک

ترک اسباب، لبِ شکوهٔ نایابی دوخت

کرد افشاندن این گرد، جراحتها خشک

ماند از حیرتِ رفتارِ بلاانگیزت

ناله در سینهٔ بیدل چو رگِ خارا خشک

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤