
بیدل دهلوی- غزل شماره 184
رنگ شوخی نیست در طبع ادب تخمیر ما
حلقه میسازد صدا را نسبت زنجیر ما
مزرع بیحاصل جسم آبیار عیش نیست
ناله باید کاشتن در خاک دامنگیر ما
بی سبب چون سایه پامال دوعالم عبرتیم
خواب کو تا مخملی بافد به خود تعبیر ما
نسخهٔ جمعیت دل گر به این آشفتگی ست
نیست ممکن لب به هم آوردن از تقریر ما
سطری از مشق دبستان جنون آشفته نیست
بر خط پرگار نازد حلقهٔ زنجیر ما
صبح از وهم نفس گر بگذرد شبنم کجاست
غیر شرم اعتبار، آبی ندارد شیر ما
آخر از ناراستی با دور گردون ساختیم
بسکه کج بود، از کمان بیرون نیامد تیر ما
آرزوها در طلسم لاغری میپرورد
خانهٔ صیاد یعنی پهلوی نخجیر ما
انتظار رنگ های رفته میباید کشید
خامهٔ نقاش مژگان ریخت در تصویر ما
حسرت منزل جنون ایجاد چندین جستجو ست
شام گردد صبح تا کوته شود شبگیر ما
در بنای رنگ ما گرد شکست امروز نیست
ابروی معمار چینی داشت در تعمیر ما
عبرت انشا بود بیدل نسخهٔ ایجاد شمع
از جبین بر نقش پا زد سر خط تقدیر ما



