ورود / عضویت



داغِ عشقم چاره‌جوییها کبابم می‌کند - ادبستان شعر پارسی % %

داغِ عشقم چاره‌جوییها کبابم می‌کند

بیدل دهلوی- غزل شماره 1223

 

داغِ عشقم چاره‌جوییها کبابم می‌کند

سوختن منّت‌گذار از ماهتابم می‌کند

در محیطِ دشمن من انفعال ناکسی است

زان سر کو بهر راندن شرم آبم می‌کند

کاش بر بنیادِ موهومی نمی‌کردم نظر

فهم خود بیش از خرابیها خرابم می‌کند

در عقوبت‌خانهٔ ننگِ دویی افتاده ام

ما و تو چندان ‌که می‌بالد عذابم می‌کند

گرد شبنم پیشتاز صبح ایجاد من است

خنده‌، گل ناکرده‌، سامان گلابم می‌کند

نقطهٔ موهومم امّا عمرها شد ذرّه‌وار

عشق از دیوانِ خورشید انتخابم می‌کند

مخمل و دیبای جاهم‌ گر نباشد گو مباش

بوریای فقر هم تدبیر خوابم می‌کند

پوست بر تن انتظارِ مغزِ معنی می‌کشم

آخر این جلدی‌ که می‌بینی‌ کتابم می‌کند

شکر پیری تا کجا گویم ‌که این قد دوتا

صفر اعداد خیال او حسابم می‌کند

سایهٔ افسرده‌ام لیک التفاتِ نیستی

آفتابم می‌کند گر بی‌نقابم می‌کند

من نمی‌دانم که‌ام در بارگاه کبریا

حلقهٔ بیرون در بیدل خطابم می‌کند

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤