سعدی-بوستان-باب هفتم در عالم تربیت
شماره 14
به طفلی درم ، رغبت روزه خاست
ندانستمی چپ کدام است و راست
یکی عابد از پارسایان کوی
همی شستن آموختم دست و روی
که بسم الله اول به سنت بگوی
دوم نیت آور ، سوم کف بشوی
پس آنگه دهن شوی و بینی سه بار
مناخر به انگشت کوچک بخار
به سبابه دندان پیشین بمال
که نهی است در روزه بعد از زوال
وز آن پس سه مشت آب بر روی زن
ز رستنگه موی سر تا ذقن
دگر دستها تا به مرفق بشوی
ز تسبیح و ذکر آنچه دانی بگوی
دگر مسح سر ، بعد از آن غسل پای
همین است و ختمش به نام خدای
کس از من نداند در این شیوه بِه
نبینی که فرتوت شد پیر ده ؟
شنید این سخن دهخدای قدیم
بشورید و گفت ای خبیث رجیم
نه مسواک در روزه گفتی خطاست
بنی آدم مرده خوردن رواست ؟
بنی آدم مرده خوردن رواست ؟
دهن گو ز ناگفتنی ها نخست
بشوی ، آن که از خوردنیها بشست