سعدی-بوستان-باب دهم در مناجات و ختم کتاب
شماره 2
سیه چرده‌ای را کسی زشت خواند
جوابی بگفتش که حیران بماند :
نه من صورت خویش خود کرده‌ام
که عیبم شماری که بد کرده‌ام
تو را با من ار زشت رویم چه کار ؟
نه آخر منم زشت و زیبا نگار
از آنم که بر سر ، نبشتی ز پیش
نه کم کردم ای بنده پرور نه بیش
تو دانایی آخر که قادر نی ام
توانای مطلق تویی ، من کی ام ؟
گرم ره نمایی ، رسیدم به خیر
وگر گم کنی ، باز ماندم ز سیر
جهان آفرین گر نه یاری کند
کجا بنده پرهیزگاری کند ؟