من از بود و نبود خود خموشم

اقبال لاهوری

پیام مشرق

شماره 55

من از بود و نبود خود خموشم

اگر گویم که هستم خودپرستم

ولیکن این نوای ساده ی کیست

کسی در سینه می گوید که هستم

نوشته‌های مرتبط

تو را ای تازه پرواز آفریدند

ادامه نوشته »

حکمتش معقول و با محسوس در خلوت نرفت

ادامه نوشته »

موج را از سینه ی دریا گسستن می توان

ادامه نوشته »

مرا معنی تازه ای مدعاست

ادامه نوشته »

چه خوش بودی اگر مرد نکویی

ادامه نوشته »

خرد بر چهره ی تو پرده ها بافت

ادامه نوشته »