
اقبال لاهوری
پیام مشرق
شماره 283
نوای مزدور
ز مزد بنده ی کرپاس پوش محنت کش
نصیب خواجه ی ناکرده کار رخت حریر
ز خوی فشانی من لعل خاتم والی
ز اشک کودک من گوهر ستام امیر
ز خون من چو زلو فربهی کلیسا را
به زور بازوی من دست سلطنت همه گیر
خرابه رشک گلستان ز گریه ی سحرم
شباب لاله و گل از طراوت جگرم
بیا که تازه نوا می تراود از رگ ساز
می ای که شیشه گدازد به ساغر اندازیم
مغان و دیر مغان را نظام تازه دهیم
بنای میکده های کهن براندازیم
ز رهزنان چمن انتقام لاله کشیم
به بزم غنچه و گل طرح دیگر اندازیم
به طوف شمع چو پروانه زیستن تا کی
ز خویش این همه بیگانه زیستن تا کی



