
اقبال لاهوری
پیام مشرق
شماره 215
تهذیب
انسان که رخ ز غازه ی تهذیب برفروخت
خاک سیاه خویش چو آیینه وانمود
پوشید پنجه را ته دستانه حریر
افسونی قلم شد و تیغ از کمر گشود
این بوالهوس صنم کده ی صلح عام ساخت
رقصید گرد او به نواهای چنگ و عود
دیدم چو جنگ پرده ی ناموس او درید
جز ” یسفک الدما خصیم مبین” نبود



