هستی ما نظام ما

اقبال لاهوری

پیام مشرق

شماره 176

سرود انجم

هستی ما نظام ما

مستی ما خرام ما

گردش بی مقام ما

زندگی دوام ما

دور فلک به کام ما می نگریم و می رویم

 

جلوه گه شهود را

بتکده ی نمود را

رزم نبود و بود را

کشکمش وجود را

عالم دیر و زود را می نگریم و می رویم

 

گرمی کار زارها

خامی پخته کارها

تاج و سریر و دارها

خواری شهریارها

بازی روزگارها می نگریم و می رویم

 

خواجه ز سروری گذشت

بنده ز چاکری گذشت

زاری و قیصری گذشت

دور سکندری گذشت

شیوه ی بتگری گذشت می نگریم و می رویم

 

خاک خموش و در خروش

سست نهاد و سخت کوش

گاه به بزم نا و نوش

گاه جنازه ای به دوش

میر جهان و سفته گوش می نگریم و می رویم

 

تو به طلسم چون و چند

عقل تو در گشاد و بند

مثل غزاله در کمند

زار و زبون و دردمند

ما به نشیمن بلند می نگریم و می رویم

 

پرده چرا ظهور چیست؟

اصل ظلام و نور چیست؟

چشم و دل و شعور چیست؟

فطرت ناصبور چیست؟

این همه نزد و دور چیست می نگریم و می رویم

 

بیش تو نزد ما کمی

سال تو پیش ما دمی

ای به کنار تو یمی

ساخته ای به شبنمی

ما به تلاش عالمی می نگریم و می رویم