یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ

اقبال لاهوری

پیام مشرق

شماره 276

میخانه ی فرنگ

یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ

جام او روشنتر از آیینه ی اسکندر است

چشم مست می فروشش باده را پروردگار

باده خواران را نگاه ساقی اش پیغمبر است

جلوه ی او بی کلیم و شعله ی او بی خلیل

عقل ناپروا متاع عشق را غارتگر است

در هوایش گرمی یک آه بی تابانه نیست

رند این میخانه را یک لغزش مستانه نیست