مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند

اقبال لاهوری

زبور عجم

شماره 60

مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند

کرشمه سنج و ادا فهم و صاحب نظرند

چه جلوه هاست که دیدند در کف خاکی

قفا به جانب افلاک سوی ما نگرند

نوشته‌های مرتبط

برخیز که آدم را هنگام نمود آمد

ادامه نوشته »

خیال من به تماشای آسمان بود است

ادامه نوشته »

تو را نادان امید غمگساری ها ز افرنگ است

ادامه نوشته »

یک زمان با رفتگان صحبت گزین

ادامه نوشته »

نور تو وانمود سپید و سیاه را

ادامه نوشته »

من بنده ی آزادم عشق است امام من

ادامه نوشته »